Guess
3rd April 2010, 23:27
Mooi stukje op Geenstijl over de invloed van de wetenschap op de publieke opinie naar aanleiding van een onderzoek gepubliceerd in de telegraaf en de Elsevier.
Geenstijl
Dat linksmensen niet willen weten hoeveel massa-immigratie (lees: niet-westerse immigratie) ons land kost valt te begrijpen. Ligt dat cijfer namelijk eenmaal op tafel en legt men dat naast de ‘baten’, dan zou het wel eens snel afgelopen kunnen zijn met de warme gevoelens van sympathie die het publiek geacht wordt op te brengen voor dit project. Maar ook de Nederlandse wetenschap wil het niet weten en dat is gek, want vanuit economisch oogpunt toch interessant, zou je zeggen. Promotieonderzoek van Jan van de Beek van de Universiteit van Amsterdam geeft in ieder geval antwoord op de vraag waarom de Nederlandse wetenschap niet wil weten wat immigratie kost. Wat blijkt: sommige onderwerpen worden simpelweg buiten de orde geplaatst. Van de Beek: Wat er in feite gebeurde is dat wetenschappelijke kennis niet meer beoordeeld werd op haar waarheidsgehalte, maar op het verwachte sociale en politieke effect. Dat is ontluisterend als je je bedenkt dat het wetenschappelijk bedrijf pretendeert alleen de waarheid na te streven. Kort en goed: de kostenvraag stellen is not done. En daarmee lijkt Nederlandse wetenschap al net zo politiek correct als de politiek. Vorig jaar nog zond oud-minister Van der Laan een obligaat briefje naar de Kamer: “Allochtonen, westerse en niet-westerse, zijn leden van onze samenleving. Hun aanwezigheid laat zich niet reduceren tot een simpele optel- en aftreksom langs de meetlat van de euro bladibla.” Zou het werkelijk? Immigratie uit niet-westerse landen levert Nederland, afgezien van problemen en kosten, niet veel op alleen mag u dat nog steeds niet weten. Doedingetje voor de zaterdagavond: check eens hoe Canada en Australië zulks aanpakken. Wij verklappen alvast: slimmer. En anders is er nog het Immigratie Speelspel.
Telegraaf:
AMSTERDAM - De Nederlandse wetenschap wil niet weten wat de immigratie kost. Dat concludeert onderzoeker Jan van de Beek van de Universiteit van Amsterdam in een proefschrift dat hij onlangs verdedigde. Niet iedereen is blij met zijn bevindingen.
Onderzoeker Jan van de Beek.
Ads door Google
Gezond voordeel
Kostenbeheersing bij ziekteverzuim voor werkgevers. Nu een offerte?
CentraalBeheer.nl/Ziekteverzuim
8 kilo eraf in 12 dagen
Nieuw: De originele citroensap-kuur vet-doder nr. 1, nu als capsules!
Citroensap-Slankkuur.eu
Amerikaanse Immigratie
Woon en werk in de VS met een officiële USA Green Card
www.usaGC.org
"Bent u soms extreem rechts?" Die vraag werd Jan van de Beek gesteld door een van zijn collega's na afloop van een presentatie. Zijn onderzoek raakte kennelijk een gevoelig punt, want het overkwam hem meerdere malen dat hij voor nazi of fascist werd uitgemaakt. Zo staat te lezen in een uitgebreid artikel van de hand van Michel Hoebink op de website van Radio Nederland Wereldomroep.
Bij het voorbereiden van zijn afstudeerscriptie over asielbeleid in 1999 kwam Van de Beek er achter dat er in Nederland nauwelijks economische gegevens over migratie beschikbaar waren. Dat was vreemd, want Nederland is sinds de jaren zestig een immigratieland bij uitstek. Hij besloot in een promotieonderzoek uit te gaan zoeken waarom dat zo was.
Politiek correct
Wat bleek? Vanaf de jaren zeventig werd er in Nederland vrijwel geen onderzoek gedaan naar de kosten en baten van immigratie. Ook werden er van overheidswege geen statistische gegevens verzameld, bij-voorbeeld over werkloosheid en uitkeringsgebruik onder migranten. Vanaf begin jaren tachtig was dat gebrek vooral gemotiveerd door wat later 'politieke correctheid' is gaan heten.
Van de Beek zelf mijdt in zijn proefschrift de term 'politieke correctheid'; hij geeft de voorkeur aan de academische term 'moral reading': "Wat er in feite gebeurde is dat wetenschappelijke kennis niet meer beoordeeld werd op haar waarheidsgehalte, maar op het verwachte sociale en politieke effect. Dat is ontluisterend als je je bedenkt dat het wetenschappelijk bedrijf pretendeert alleen de waarheid na te streven."
De migratie uit niet-westerse landen, heeft volgens Van de Beek Nederland weinig opgeleverd. "In een kenniseconomie als de onze heb je nu eenmaal weinig aan laaggeschoolde migranten. Als er meer onderzoek was gedaan, dan waren we waarschijnlijk al lang geleden tot de conclusie gekomen dat we moeten selecteren op opleidingsniveau. In vergelijking met andere westerse landen blijkt nu dat migranten in Nederland het heel slecht doen op de arbeidsmarkt."
Geert Wilders
Toch wil hij zeker niet in het kamp van de populistische politicus Geert Wilders geplaatst worden. "Wilders bedreigt met zijn oproep tot deportatie van miljoenen moslims de Nederlandse rechtsstaat. Maar ik denk wel dat er een verband is tussen de neiging van onze elites om allerlei dingen niet te willen weten en het succes van zijn PVV vandaag. Onderzoek naar de economische effecten van migratie zou de politieke spanningen in Nederland kunnen verminderen."
In 2009 eiste PVV leider Geert Wilders van de regering een kosten- en baten onderzoek van de migratie naar Nederland. Het kabinet weigerde. "Allochtonen zijn leden van onze samenleving", schreef minister Van der Laan van Integratie toen in een reactie. "Hun aanwezigheid laat zich niet reduceren tot een simpele optel- en aftreksom langs de meetlat van de euro." Wilders concludeerde daarop dat "de burger blijkbaar niet mag weten wat de massamigratie kost." Zelf becijferde de politicus dat de komst van niet-westerse allochtonen Nederland zo'n honderd miljard euro armer heeft gemaakt...
Immigratie kostte Nederland tweehonderd miljard euro
vrijdag 5 maart 2010 18:17
De PVV wil het weten. En waarom ook niet? Elsevier maakte het sommetje alvast en rekende uit wat de immigratie heeft gekost.
De PVV wil het weten. En waarom ook niet? Elsevier maakte het sommetje alvast en rekende uit wat de immigratie heeft gekost
Het is nuttig om te weten wat de voortgaande immigratie – vooral die van niet-westerlingen – Nederland oplevert. Door het niet-willen-weten blijven mythes als ‘we hebben ze nodig’ onbekommerd voortbestaan. De kosten van de immigratie? Dit jaar 12,7 miljard euro. Meer dan 200 miljard over de afgelopen veertig jaar.
Waarom is er toch zoveel weerstand tegen het berekenen van wat de grootscheepse immigratie van de laatste halve eeuw Nederland heeft opgeleverd? Een reeks Kamervragen over dit onderwerp die het PVV-Kamerlid Sietse Fritsma half juli stelde, maakte vooral emotionele reacties los.
Krantencommentaren haalden er meteen ‘onderbuikgevoelens’ en ook de jodenvervolging door de nazi’s bij. Politici, vooral ter linkerzijde, spraken hun afschuw uit. Femke Halsema van GroenLinks vond het ‘ridicuul en dom’ om die kosten te willen achterhalen. Ze leek niettemin niet gerust op het batig saldo: ‘Je hebt naast de economische betekenis ook nog de culturele.’
De afkeer van het berekenen van de kosten van de immigratie is al zo oud als de immigratie van de laatste halve eeuw. Politici, ondernemers en economen die stellen dat de immigratie gunstig uitpakt, kunnen op een welwillend onthaal rekenen. Dat staat in schril contrast met het onthaal voor de enkele onderzoeker die de moed had een echte afweging te maken.
Carlo van Praag van het Sociaal en Cultureel Planbureau deed in 1988 op verzoek van de toenmalige minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur, de CDA’er Elco Brinkman, een beknopt onderzoek. Van Praag berekende dat het beslag dat de etnische minderheden op de collectieve middelen tussen 1987 en het jaar 2000 legden in totaal uitkwam op 53 miljard gulden. Hij werd in het wereldje van de sociaal-economische onderzoekers vervolgens met de nek aangekeken.
In 1994 berekenden ambtenaren van Economische Zaken wat de toen snel oplopende asielzoekersstroom eigenlijk kostte. De ambtenaren kwamen tot de conclusie dat 35.000 nieuwe asielzoekers in het eerste jaar 1 miljard gulden kostten, het volgende jaar 0,9 miljard en de daarop volgende jaren steeds 0,5 miljard. Zowel kranten als politici vielen over het feitenonderzoek heen.
Hetzelfde overkwam Pieter Lakeman, die in 1999 zijn boek Binnen zonder kloppen publiceerde. Lakeman kwam op een totaal van 70 miljard gulden aan negatief saldo over de voorgaande twintig jaar – alleen voor de Turken en Marokkanen – te vermeerderen met rente. Ook Lakeman kreeg kritiek: niet alleen zouden zijn sommen niet kloppen, ook was zijn onderzoek immoreel.
Het Centraal Planbureau kwam in 2003 met een fundamenteel onderzoek naar de kosten en baten van immigratie. De conclusies waren vernietigend voor wie denkt of beweert dat immigratie – in de Nederlandse situatie, althans – de welvaart opstuwt. Het nationaal inkomen loopt door de toegenomen bevolking wel op, maar dat leidt niet tot een hoger inkomen voor wie er al was. Het rapport werd niet zozeer verguisd als wel doodgezwegen.
Tegen de conclusies van het CPB in zag het kabinet-Balkenende toch weer brood in nieuwe gastarbeid. Ook van laaggeschoolden, ook van buiten Europa. ‘Ik heb de indruk dat het kostenbewustzijn van politici als het om immigratiebeleid gaat op zijn zachtst gezegd niet erg hoog is,’ reageerde Hans Roodenburg, een van de auteurs van het CPB-rapport, vorige week bij de Wereldomroep.
Spankracht
Het nog steeds schaarse onderzoek wordt verguisd of weggestopt, terwijl wel de zegeningen van zowel de voorbije, de huidige als de toekomstige immigratie worden uitgevent. Intussen zitten zowel het daadwerkelijk immigratiebeleid als de uitspraken van kabinetsleden vol tegenstrijdigheden. CDA-minister Piet Hein Donner van Sociale Zaken prijst de zegeningen van de immigratie, maar zijn collega Eberhard van der Laan (PvdA, Integratie) zegt dat de voortgaande immigratie van laagopgeleiden de ‘spankracht’ van Nederland te boven gaat.
Het heeft er alle schijn van dat er een sterke onderstroom bestaat, zeker ook in de politiek, die liever niet wil weten of de immigratie baat of schaadt – en liever het eerste blijft suggereren.
Mede naar aanleiding van de recordhoge immigratiecijfers over vorig jaar dienden de fractievoorzitters Geert Wilders (PVV), Mark Rutte (VVD) en Rita Verdonk eind mei een motie in om het kabinet een kostenanalyse op te laten stellen.
Die motie haalde het niet, want alle andere partijen waren tegen. Premier Jan Peter Balkenende (CDA) wilde het onderzoek niet, ‘onder meer omdat hiernaar al het nodige onderzoek is gedaan door het CPB en de commissie-Blok’.
De commissie-Blok uit de Tweede Kamer kwam in 2004 inderdaad met een onderzoek naar de integratie van niet-westerse allochtonen in Nederland. Bij de publicatie van dat rapport ontstond ophef, omdat de conclusies te rooskleurig geformuleerd zouden zijn.
Maar het rapport-Blok sprak over het geheel genomen juist in zeer verontrustende termen. Ook wanneer het over de kinderen van de immigranten ging. Onder Surinaamse en Marokkaanse jongeren werd bijvoorbeeld een hoge werkloosheid waargenomen. ‘Voor wie gelooft dat het met het aantreden van nieuwe generaties allemaal wel goed komt met de minderheden, is dit een lastig te verteren uitkomst,’ aldus het rapport.
De commissie liet ook de socioloog Ruud Koopmans aan het woord, die stelde dat het deel van de allochtonen dat werkt in de buurt van de 45 procent ligt, terwijl dat onder de autochtone bevolking op dat moment ongeveer 74 procent was. ‘Dat verschil tussen autochtonen en allochtonen is in bijna geen Europees land zo groot als in Nederland,’ aldus Koopmans. Hij kende maar twee landen die het nog slechter deden: Zweden – ‘ook een land dat een multicultureel integratiebeleid heeft gevoerd’ – en België. De werkloosheid onder niet-westerse allochtonen, zo berekende de commissie, was gemiddeld 3,7 maal hoger dan onder autochtonen.
De breed samengestelde Kamercommissie stelde op basis van de CPB-bevindingen vast dat een gemiddelde niet-westerse immigrant die op zijn 25ste Nederland binnenkomt, gedurende de rest van zijn leven in Nederland ‘per verblijfsjaar’ per saldo ‘ruwweg 3.000 euro’ kost. Dat is een gevolg van een geringere bijdrage in belastingen en premies dan gemiddeld en een bovengemiddeld gebruik van sociale voorzieningen.
Die bevinding maakt het mogelijk om althans een deel van de kosten van de immigratie te berekenen. Een deel, omdat het CPB alleen heeft gekeken naar de gevolgen voor de verzorgingsstaat, zoals uitkeringen, pensioenen, zorgpremies en huurtoeslagen, de ‘verzorgingsstaatkosten’. Andere kosten voor de overheid die het gevolg zijn van het immigratiebeleid had het CPB niet meeberekend. Maar die ‘departementale’ kosten kunnen in grote lijnen ook worden uitgetekend (zie ‘Wat heeft de immigratie gekost?’ op deze pagina).
De uitkomst van deze berekeningen is natuurlijk niet heel precies. De 12,7 miljard over dit jaar en de 216,4 miljard euro sinds de jaren zestig kunnen bij een nauwkeuriger berekening zowel lager als hoger uitpakken. Maar vaststaat dat de grootscheepse immigratie uit andere continenten van de afgelopen decennia een kostbare zaak is geweest en nog lang kostbaar zal blijven.
De immigratie uit Azië, Afrika en Latijns-Amerika is bovendien allerminst tot staan gebracht. Integendeel. Ook is er een stroom van Europese immigranten op gang gekomen, uit Roemenië en Bulgarije en wellicht door de aanstaande Europese opheffing van de visumplicht voor Balkanlanden ook uit die landen. Deze immigratie vertoont voor een deel dezelfde kenmerken (laag- of niet-opgeleid, een grote afstand qua taal en cultuur) en bergt daarmee dezelfde risico’s in zich als de niet-westerse immigratie.
Dat de betrokkenen naar Nederland wensen te komen is hun uiteraard niet kwalijk te nemen. Tenzij het om illegale immigratie gaat, staat immers vrijwel vast dat hun inkomen erop vooruitgaat. Ook het particuliere belang van Nederlandse ondernemers kan er mee gediend zijn, omdat zij in het geval van nieuwkomers kunnen beschikken over goedkoop en vaak werkwillig arbeidsaanbod.
Migratiemagneet
Maar als geheel – het Centraal Planbureau schreef het al – heeft de Nederlandse samenleving allerminst geprofiteerd van de niet-westerse immigratie. Er is door Nederlandse burgers en bedrijven de afgelopen decennia elk jaar voor miljarden extra aan belastingen en premies betaald om de niet-westerse immigratie en de gevolgen daarvan te kunnen betalen. Dat komt overigens voor een belangrijk deel doordat Nederland tot de royaalste verzorgingsstaten ter wereld behoort. Zoals de Amerikaanse onderzoeker George Borjas in de jaren negentig al vaststelde, fungeert zo’n land als een ‘migratiemagneet’ voor laagopgeleiden van buiten en stoot het hogeropgeleiden vanwege de hoge belastingen af.
Het GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi stelde deze zomer, op bezoek in Marokko, ook weer vast hoe dat werkt. Dibi: ‘Als ik in Marokko op vakantie ga, is er geen enkel jong iemand die niet bezig is met nadenken over hoe ze Europa kunnen bereiken. Nederland wordt gezien als Utopia. Dat heeft onder andere te maken met de uitkeringen die je hier zo zou kunnen krijgen.’
De les van dit alles? Het land is er dan misschien kleurrijker van geworden, maar ook voller, minder groen en per saldo armer dan het geweest zou zijn zonder de immigratie uit andere continenten.
Dat is niet alleen terugkijkend zo, dat is ook nu zo en zal in de toekomst nog steeds zo zijn. Laag- of niet-opgeleide immigranten uit verre streken zullen – gegeven de verzorgingsstaat zoals we die kennen – per saldo niets oplossen, maar juist een kostenpost vormen. Juist om die lering overtuigend te kunnen trekken is het maar beter niet voor de feiten weg te duiken.
Vind de verwijzing van GS naar canada en Autralie erg goed.
http://www.cic.gc.ca/english/index.asp
http://www.immi.gov.au/
Kun je niets toevoegen, dan donder je maar weer op.
Pas je je aan en werk je mee aan een beter land ben je meer dan welkom.
Helaas wordt je in nederland meteen als extreem-rechts neer gezet als je deze waarden hanteert.
Geenstijl
Dat linksmensen niet willen weten hoeveel massa-immigratie (lees: niet-westerse immigratie) ons land kost valt te begrijpen. Ligt dat cijfer namelijk eenmaal op tafel en legt men dat naast de ‘baten’, dan zou het wel eens snel afgelopen kunnen zijn met de warme gevoelens van sympathie die het publiek geacht wordt op te brengen voor dit project. Maar ook de Nederlandse wetenschap wil het niet weten en dat is gek, want vanuit economisch oogpunt toch interessant, zou je zeggen. Promotieonderzoek van Jan van de Beek van de Universiteit van Amsterdam geeft in ieder geval antwoord op de vraag waarom de Nederlandse wetenschap niet wil weten wat immigratie kost. Wat blijkt: sommige onderwerpen worden simpelweg buiten de orde geplaatst. Van de Beek: Wat er in feite gebeurde is dat wetenschappelijke kennis niet meer beoordeeld werd op haar waarheidsgehalte, maar op het verwachte sociale en politieke effect. Dat is ontluisterend als je je bedenkt dat het wetenschappelijk bedrijf pretendeert alleen de waarheid na te streven. Kort en goed: de kostenvraag stellen is not done. En daarmee lijkt Nederlandse wetenschap al net zo politiek correct als de politiek. Vorig jaar nog zond oud-minister Van der Laan een obligaat briefje naar de Kamer: “Allochtonen, westerse en niet-westerse, zijn leden van onze samenleving. Hun aanwezigheid laat zich niet reduceren tot een simpele optel- en aftreksom langs de meetlat van de euro bladibla.” Zou het werkelijk? Immigratie uit niet-westerse landen levert Nederland, afgezien van problemen en kosten, niet veel op alleen mag u dat nog steeds niet weten. Doedingetje voor de zaterdagavond: check eens hoe Canada en Australië zulks aanpakken. Wij verklappen alvast: slimmer. En anders is er nog het Immigratie Speelspel.
Telegraaf:
AMSTERDAM - De Nederlandse wetenschap wil niet weten wat de immigratie kost. Dat concludeert onderzoeker Jan van de Beek van de Universiteit van Amsterdam in een proefschrift dat hij onlangs verdedigde. Niet iedereen is blij met zijn bevindingen.
Onderzoeker Jan van de Beek.
Ads door Google
Gezond voordeel
Kostenbeheersing bij ziekteverzuim voor werkgevers. Nu een offerte?
CentraalBeheer.nl/Ziekteverzuim
8 kilo eraf in 12 dagen
Nieuw: De originele citroensap-kuur vet-doder nr. 1, nu als capsules!
Citroensap-Slankkuur.eu
Amerikaanse Immigratie
Woon en werk in de VS met een officiële USA Green Card
www.usaGC.org
"Bent u soms extreem rechts?" Die vraag werd Jan van de Beek gesteld door een van zijn collega's na afloop van een presentatie. Zijn onderzoek raakte kennelijk een gevoelig punt, want het overkwam hem meerdere malen dat hij voor nazi of fascist werd uitgemaakt. Zo staat te lezen in een uitgebreid artikel van de hand van Michel Hoebink op de website van Radio Nederland Wereldomroep.
Bij het voorbereiden van zijn afstudeerscriptie over asielbeleid in 1999 kwam Van de Beek er achter dat er in Nederland nauwelijks economische gegevens over migratie beschikbaar waren. Dat was vreemd, want Nederland is sinds de jaren zestig een immigratieland bij uitstek. Hij besloot in een promotieonderzoek uit te gaan zoeken waarom dat zo was.
Politiek correct
Wat bleek? Vanaf de jaren zeventig werd er in Nederland vrijwel geen onderzoek gedaan naar de kosten en baten van immigratie. Ook werden er van overheidswege geen statistische gegevens verzameld, bij-voorbeeld over werkloosheid en uitkeringsgebruik onder migranten. Vanaf begin jaren tachtig was dat gebrek vooral gemotiveerd door wat later 'politieke correctheid' is gaan heten.
Van de Beek zelf mijdt in zijn proefschrift de term 'politieke correctheid'; hij geeft de voorkeur aan de academische term 'moral reading': "Wat er in feite gebeurde is dat wetenschappelijke kennis niet meer beoordeeld werd op haar waarheidsgehalte, maar op het verwachte sociale en politieke effect. Dat is ontluisterend als je je bedenkt dat het wetenschappelijk bedrijf pretendeert alleen de waarheid na te streven."
De migratie uit niet-westerse landen, heeft volgens Van de Beek Nederland weinig opgeleverd. "In een kenniseconomie als de onze heb je nu eenmaal weinig aan laaggeschoolde migranten. Als er meer onderzoek was gedaan, dan waren we waarschijnlijk al lang geleden tot de conclusie gekomen dat we moeten selecteren op opleidingsniveau. In vergelijking met andere westerse landen blijkt nu dat migranten in Nederland het heel slecht doen op de arbeidsmarkt."
Geert Wilders
Toch wil hij zeker niet in het kamp van de populistische politicus Geert Wilders geplaatst worden. "Wilders bedreigt met zijn oproep tot deportatie van miljoenen moslims de Nederlandse rechtsstaat. Maar ik denk wel dat er een verband is tussen de neiging van onze elites om allerlei dingen niet te willen weten en het succes van zijn PVV vandaag. Onderzoek naar de economische effecten van migratie zou de politieke spanningen in Nederland kunnen verminderen."
In 2009 eiste PVV leider Geert Wilders van de regering een kosten- en baten onderzoek van de migratie naar Nederland. Het kabinet weigerde. "Allochtonen zijn leden van onze samenleving", schreef minister Van der Laan van Integratie toen in een reactie. "Hun aanwezigheid laat zich niet reduceren tot een simpele optel- en aftreksom langs de meetlat van de euro." Wilders concludeerde daarop dat "de burger blijkbaar niet mag weten wat de massamigratie kost." Zelf becijferde de politicus dat de komst van niet-westerse allochtonen Nederland zo'n honderd miljard euro armer heeft gemaakt...
Immigratie kostte Nederland tweehonderd miljard euro
vrijdag 5 maart 2010 18:17
De PVV wil het weten. En waarom ook niet? Elsevier maakte het sommetje alvast en rekende uit wat de immigratie heeft gekost.
De PVV wil het weten. En waarom ook niet? Elsevier maakte het sommetje alvast en rekende uit wat de immigratie heeft gekost
Het is nuttig om te weten wat de voortgaande immigratie – vooral die van niet-westerlingen – Nederland oplevert. Door het niet-willen-weten blijven mythes als ‘we hebben ze nodig’ onbekommerd voortbestaan. De kosten van de immigratie? Dit jaar 12,7 miljard euro. Meer dan 200 miljard over de afgelopen veertig jaar.
Waarom is er toch zoveel weerstand tegen het berekenen van wat de grootscheepse immigratie van de laatste halve eeuw Nederland heeft opgeleverd? Een reeks Kamervragen over dit onderwerp die het PVV-Kamerlid Sietse Fritsma half juli stelde, maakte vooral emotionele reacties los.
Krantencommentaren haalden er meteen ‘onderbuikgevoelens’ en ook de jodenvervolging door de nazi’s bij. Politici, vooral ter linkerzijde, spraken hun afschuw uit. Femke Halsema van GroenLinks vond het ‘ridicuul en dom’ om die kosten te willen achterhalen. Ze leek niettemin niet gerust op het batig saldo: ‘Je hebt naast de economische betekenis ook nog de culturele.’
De afkeer van het berekenen van de kosten van de immigratie is al zo oud als de immigratie van de laatste halve eeuw. Politici, ondernemers en economen die stellen dat de immigratie gunstig uitpakt, kunnen op een welwillend onthaal rekenen. Dat staat in schril contrast met het onthaal voor de enkele onderzoeker die de moed had een echte afweging te maken.
Carlo van Praag van het Sociaal en Cultureel Planbureau deed in 1988 op verzoek van de toenmalige minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur, de CDA’er Elco Brinkman, een beknopt onderzoek. Van Praag berekende dat het beslag dat de etnische minderheden op de collectieve middelen tussen 1987 en het jaar 2000 legden in totaal uitkwam op 53 miljard gulden. Hij werd in het wereldje van de sociaal-economische onderzoekers vervolgens met de nek aangekeken.
In 1994 berekenden ambtenaren van Economische Zaken wat de toen snel oplopende asielzoekersstroom eigenlijk kostte. De ambtenaren kwamen tot de conclusie dat 35.000 nieuwe asielzoekers in het eerste jaar 1 miljard gulden kostten, het volgende jaar 0,9 miljard en de daarop volgende jaren steeds 0,5 miljard. Zowel kranten als politici vielen over het feitenonderzoek heen.
Hetzelfde overkwam Pieter Lakeman, die in 1999 zijn boek Binnen zonder kloppen publiceerde. Lakeman kwam op een totaal van 70 miljard gulden aan negatief saldo over de voorgaande twintig jaar – alleen voor de Turken en Marokkanen – te vermeerderen met rente. Ook Lakeman kreeg kritiek: niet alleen zouden zijn sommen niet kloppen, ook was zijn onderzoek immoreel.
Het Centraal Planbureau kwam in 2003 met een fundamenteel onderzoek naar de kosten en baten van immigratie. De conclusies waren vernietigend voor wie denkt of beweert dat immigratie – in de Nederlandse situatie, althans – de welvaart opstuwt. Het nationaal inkomen loopt door de toegenomen bevolking wel op, maar dat leidt niet tot een hoger inkomen voor wie er al was. Het rapport werd niet zozeer verguisd als wel doodgezwegen.
Tegen de conclusies van het CPB in zag het kabinet-Balkenende toch weer brood in nieuwe gastarbeid. Ook van laaggeschoolden, ook van buiten Europa. ‘Ik heb de indruk dat het kostenbewustzijn van politici als het om immigratiebeleid gaat op zijn zachtst gezegd niet erg hoog is,’ reageerde Hans Roodenburg, een van de auteurs van het CPB-rapport, vorige week bij de Wereldomroep.
Spankracht
Het nog steeds schaarse onderzoek wordt verguisd of weggestopt, terwijl wel de zegeningen van zowel de voorbije, de huidige als de toekomstige immigratie worden uitgevent. Intussen zitten zowel het daadwerkelijk immigratiebeleid als de uitspraken van kabinetsleden vol tegenstrijdigheden. CDA-minister Piet Hein Donner van Sociale Zaken prijst de zegeningen van de immigratie, maar zijn collega Eberhard van der Laan (PvdA, Integratie) zegt dat de voortgaande immigratie van laagopgeleiden de ‘spankracht’ van Nederland te boven gaat.
Het heeft er alle schijn van dat er een sterke onderstroom bestaat, zeker ook in de politiek, die liever niet wil weten of de immigratie baat of schaadt – en liever het eerste blijft suggereren.
Mede naar aanleiding van de recordhoge immigratiecijfers over vorig jaar dienden de fractievoorzitters Geert Wilders (PVV), Mark Rutte (VVD) en Rita Verdonk eind mei een motie in om het kabinet een kostenanalyse op te laten stellen.
Die motie haalde het niet, want alle andere partijen waren tegen. Premier Jan Peter Balkenende (CDA) wilde het onderzoek niet, ‘onder meer omdat hiernaar al het nodige onderzoek is gedaan door het CPB en de commissie-Blok’.
De commissie-Blok uit de Tweede Kamer kwam in 2004 inderdaad met een onderzoek naar de integratie van niet-westerse allochtonen in Nederland. Bij de publicatie van dat rapport ontstond ophef, omdat de conclusies te rooskleurig geformuleerd zouden zijn.
Maar het rapport-Blok sprak over het geheel genomen juist in zeer verontrustende termen. Ook wanneer het over de kinderen van de immigranten ging. Onder Surinaamse en Marokkaanse jongeren werd bijvoorbeeld een hoge werkloosheid waargenomen. ‘Voor wie gelooft dat het met het aantreden van nieuwe generaties allemaal wel goed komt met de minderheden, is dit een lastig te verteren uitkomst,’ aldus het rapport.
De commissie liet ook de socioloog Ruud Koopmans aan het woord, die stelde dat het deel van de allochtonen dat werkt in de buurt van de 45 procent ligt, terwijl dat onder de autochtone bevolking op dat moment ongeveer 74 procent was. ‘Dat verschil tussen autochtonen en allochtonen is in bijna geen Europees land zo groot als in Nederland,’ aldus Koopmans. Hij kende maar twee landen die het nog slechter deden: Zweden – ‘ook een land dat een multicultureel integratiebeleid heeft gevoerd’ – en België. De werkloosheid onder niet-westerse allochtonen, zo berekende de commissie, was gemiddeld 3,7 maal hoger dan onder autochtonen.
De breed samengestelde Kamercommissie stelde op basis van de CPB-bevindingen vast dat een gemiddelde niet-westerse immigrant die op zijn 25ste Nederland binnenkomt, gedurende de rest van zijn leven in Nederland ‘per verblijfsjaar’ per saldo ‘ruwweg 3.000 euro’ kost. Dat is een gevolg van een geringere bijdrage in belastingen en premies dan gemiddeld en een bovengemiddeld gebruik van sociale voorzieningen.
Die bevinding maakt het mogelijk om althans een deel van de kosten van de immigratie te berekenen. Een deel, omdat het CPB alleen heeft gekeken naar de gevolgen voor de verzorgingsstaat, zoals uitkeringen, pensioenen, zorgpremies en huurtoeslagen, de ‘verzorgingsstaatkosten’. Andere kosten voor de overheid die het gevolg zijn van het immigratiebeleid had het CPB niet meeberekend. Maar die ‘departementale’ kosten kunnen in grote lijnen ook worden uitgetekend (zie ‘Wat heeft de immigratie gekost?’ op deze pagina).
De uitkomst van deze berekeningen is natuurlijk niet heel precies. De 12,7 miljard over dit jaar en de 216,4 miljard euro sinds de jaren zestig kunnen bij een nauwkeuriger berekening zowel lager als hoger uitpakken. Maar vaststaat dat de grootscheepse immigratie uit andere continenten van de afgelopen decennia een kostbare zaak is geweest en nog lang kostbaar zal blijven.
De immigratie uit Azië, Afrika en Latijns-Amerika is bovendien allerminst tot staan gebracht. Integendeel. Ook is er een stroom van Europese immigranten op gang gekomen, uit Roemenië en Bulgarije en wellicht door de aanstaande Europese opheffing van de visumplicht voor Balkanlanden ook uit die landen. Deze immigratie vertoont voor een deel dezelfde kenmerken (laag- of niet-opgeleid, een grote afstand qua taal en cultuur) en bergt daarmee dezelfde risico’s in zich als de niet-westerse immigratie.
Dat de betrokkenen naar Nederland wensen te komen is hun uiteraard niet kwalijk te nemen. Tenzij het om illegale immigratie gaat, staat immers vrijwel vast dat hun inkomen erop vooruitgaat. Ook het particuliere belang van Nederlandse ondernemers kan er mee gediend zijn, omdat zij in het geval van nieuwkomers kunnen beschikken over goedkoop en vaak werkwillig arbeidsaanbod.
Migratiemagneet
Maar als geheel – het Centraal Planbureau schreef het al – heeft de Nederlandse samenleving allerminst geprofiteerd van de niet-westerse immigratie. Er is door Nederlandse burgers en bedrijven de afgelopen decennia elk jaar voor miljarden extra aan belastingen en premies betaald om de niet-westerse immigratie en de gevolgen daarvan te kunnen betalen. Dat komt overigens voor een belangrijk deel doordat Nederland tot de royaalste verzorgingsstaten ter wereld behoort. Zoals de Amerikaanse onderzoeker George Borjas in de jaren negentig al vaststelde, fungeert zo’n land als een ‘migratiemagneet’ voor laagopgeleiden van buiten en stoot het hogeropgeleiden vanwege de hoge belastingen af.
Het GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi stelde deze zomer, op bezoek in Marokko, ook weer vast hoe dat werkt. Dibi: ‘Als ik in Marokko op vakantie ga, is er geen enkel jong iemand die niet bezig is met nadenken over hoe ze Europa kunnen bereiken. Nederland wordt gezien als Utopia. Dat heeft onder andere te maken met de uitkeringen die je hier zo zou kunnen krijgen.’
De les van dit alles? Het land is er dan misschien kleurrijker van geworden, maar ook voller, minder groen en per saldo armer dan het geweest zou zijn zonder de immigratie uit andere continenten.
Dat is niet alleen terugkijkend zo, dat is ook nu zo en zal in de toekomst nog steeds zo zijn. Laag- of niet-opgeleide immigranten uit verre streken zullen – gegeven de verzorgingsstaat zoals we die kennen – per saldo niets oplossen, maar juist een kostenpost vormen. Juist om die lering overtuigend te kunnen trekken is het maar beter niet voor de feiten weg te duiken.
Vind de verwijzing van GS naar canada en Autralie erg goed.
http://www.cic.gc.ca/english/index.asp
http://www.immi.gov.au/
Kun je niets toevoegen, dan donder je maar weer op.
Pas je je aan en werk je mee aan een beter land ben je meer dan welkom.
Helaas wordt je in nederland meteen als extreem-rechts neer gezet als je deze waarden hanteert.