I_LOVE_KNOCKOUTS
18th January 2010, 02:01
In elke sport en elke discipline heb je van die atleten die zich onderscheiden. Sommigen door wangedrag, een grote mond en controverse...anderen door prestaties, beleefdheid en respect.
Andy Souwer is zo'n atleet die volledig binnen die laatste categorie valt. Welbespraaktheid, talent, humor, karakter...het zijn allen eigenschappen die Souwer bezit.
Hij is een van de allerbeste vechters ter wereld in -70kg en heeft zich met onder meer 2 K-1 Max-titels en een berg aan overwinningen in de harten van vele kickboksliefhebbers geknokt.
FightClub108 had de eer om met deze wereldtopper interview te doen.
FC108: Hoi Andy, als eerst hartelijk dank dat je tijd wil vrijmaken om een interview aan FightClub108.nl te geven.
Je vocht 31 december jongstleden op het grote K-1 Dynamite-evenement tegen Masato, een absolute held in Japan. Wat voor plek vind je dat Masato inneemt in de mondiale kickbokstop en K-1 Max-geschiedenis?
Andy: Masato heeft natuurlijk bewezen dat hij een topvechter is. Hij heeft gewonnen van Kraus, van Buakaw, van Kyshenko, van Sato en nu dus ook van mij. Hij is zeker voor Japanse begrippen een legende. Hij heeft de K-1 Max gemaakt tot wat die nu is en heeft ervoor gezorgd dat het prijzengeld verdubbeld werd.
Ik moet je eerlijk zeggen dat ik niet weet of hij in de mondiale kickbokstop een toonaangevende rol speelt. Ik weet wel dat hij tot de top behoort in de K-1 Max en volgens mij vechten daar de beste vechters ter wereld.
FC108: In een preview op je partij dat je zei dat K-1 Max meer is dan alleen Masato en dat het soms lijkt alsof de rest alleen maar poppetjes zijn. Je zei ook dat Masato het gezicht van de K-1 Max is. Heb je het gevoel dat jij nu, na het afscheid van Masato, een van degenen bent die gezichtsbepalend zijn voor de K-1 Max?
Andy: Ik doe mijn ding en probeer mijn bijdrage te leveren aan een goede K-1 Max. Als zij mij vragen om een gezichtsbepalende rol te spelen, zeg ik natuurlijk geen nee. Als je kijkt naar de ervaringsjaren, zijn alleen Kraus en Buakaw er al langer bij dan ikzelf. Echter, alleen Buakaw en ik hebben op dit moment de meeste overwinningen in de Max.
FC108: Het was Masato’s afscheidwedstrijd. Betekent het nog iets voor jou dat hij deze partij speciaal tegen jou wilde vechten?
Andy: Het betekent voor mij in ieder geval dat ik gewaardeerd word en dat hij in mij toch die angstgegner zag. Hij moest na de finale van de Max op 26 oktober Petrosyan wel uitnodigen. Petrosyan brak echter zijn hand, waardoor de gedroomde wedstrijd tegen mij voor Masato toch door kon gaan. Voor mij was het ook een bijzondere ervaring. Hij weigerde neer te gaan. Ik wilde graag zijn feestje vergallen ;).
FC108: Op internet was veel te lezen dat je deze partij niet op punten zou kunnen winnen vanwege de jury in Japan, die nog wel eens wat dubieuze beslissingen neemt. Hoe stond jij hier zelf tegenover en is dit nog van invloed geweest op je voorbereiding (zoals meer richten op krachtige technieken dan snelle combinaties)?
Andy: Natuurlijk is het zo dat Masato de lieveling is van iedereen, maar dat weet je en dat is ook terecht. Hij heeft Japan weer aanzien gegeven op vechtsportgebied. Ik wist van tevoren dat het een zware pot zou worden. Ik ben niet bezig geweest met vragen over de jury en de scheidsrechter. This is Japan man! Je weet dat je alles uit de kast moet halen en dat heb ik gedaan. Het was jammer genoeg niet genoeg deze keer.
FC108: Masato gaf onlangs in een interview aan dat hij de partij zou openen met een linkerhoek en dat hij de partij daarmee ook zou beëindigen. Hij opende echter met een rechtse lowkick, dus nu kan dat natuurlijk gezegd zijn om jou op het verkeerde been te zetten, maar waren dat voor jou toch tekenen om die linkerhoek extra in de gaten te houden?
Andy: Ik heb helemaal niet naar Masato geluisterd. Als je moet gaan luisteren naar de verhalen van je tegenstander voor de wedstrijd durf je volgens mij de ring niet meer in.
De één voorspelt dat hij zijn tegenstander KO slaat in de eerste ronde, de ander zegt dat hij opent met een linker hoek. Ik kan mij daar niet zo druk om maken. Uiteindelijk gaat het erom wie het laatste woord heeft; deze keer had Masato het laatste woord, maar het ging niet van harte, vanwege de pijn in zijn kop. : )
FC108: Sensei André Mannaart en jij hadden ongetwijfeld weer een mooi gameplan uitgedacht, heb je je daar aan kunnen houden of werd je door het wedstrijdverloop gedwongen toch naar een andere strategie over te schakelen?
Andy: We hadden een goede strategie. Ik begon iets te laat, omdat ik wilde testen wat de werkelijke kracht van Masato was. Hij was minder sterk dan ik had verwacht. Zoals afgesproken ging ik er vanaf de tweede ronde overheen, maar hij brak niet, terwijl dat wel de verwachting was.
FC108: Maak je uberhaupt wel eens meer dan 1 strijdplan, zodat je een alternatief hebt voor wanneer het oorspronkelijke plan niet lukt? Of los je dat op dat moment zelf op vanuit je inzicht en vechtintelligentie?
Andy: Ik heb een goed team dat alles weet van mijn tegenstander. We kunnen dus een plan maken geheel gericht op mijn tegenstander, maar tijdens de wedstrijd wil ik graag in kunnen spelen op het vechtgedrag van mijn tegenstander. Het grappige is namelijk dat mijn tegenstander ook een strijdplan heeft. Door te anticiperen kan ik vaak een wedstrijd naar mij toetrekken. Ik ben daarin slimmer geworden. Vroeger knokte ik gewoon en zag ik wel wat er gebeurde. Tegenwoordig kan ik aan de hand van het wedstrijdverloop mijn stijl aanpassen.
FC108: Helaas heb je de partij op punten verloren. Heb je daar vrede mee omdat het nog steeds 2-1 voor jou staat of heb je hier toch een ander gevoel over?
Andy: Ik haat verliezen, ook nu kostte het mij de nodige moeite om mijn tranen in bedwang te houden. Maar een uur na de wedstrijd had ik er vrede mee; Masato kreeg het afscheid dat hij verdiende en ik heb kunnen laten zien dat ik wel één van de ouderen ben, maar nog steeds tot de top behoor.
FC108: In vele ogen is het de down die jou in de puntentelling genekt heeft, maar die 8 tellen waren niet geheel onomstreden. Was het in jouw ogen terecht dat de scheids je 8 tellen gaf?
Andy: Ik wilde net een lowkick maken en hij geeft mij een rechtse, waardoor ik uit balans raak. Ik stond direct op, maar in Japan is dat een down. De scheids kan hem geven, hij kan hem ook niet geven. Aan het verdere verloop van die 4de ronde kon je zien dat de down geen nadelig effect op mij had; eerder op Masato, maar ja, you win some and you lose some.
FC108: Je bent bij TMF in de studio en aan de telefoon geweest; wisten zij ook van je partij tegen Masato en kunnen we je binnenkort weer bij TMF in de studio verwachten?
Andy: Ik ben één keer bij TMF geweest i.v.m. mijn straatgevecht. Ik denk niet dat zij van mijn partij op de hoogte waren. Ik heb nog geen uitnodiging gehad, dus ik weet het niet. Ik zal het even aan mijn management vragen en jullie hierover informeren.
FC108: Je had voor deze partij al 2 keer gewonnen van Masato, 1 keer op punten en 1 keer op TKO. Voelde je dat het psychologische voordeel aan jouw kant lag of dacht je daar niet aan en ging je ‘blanco’ de ring in, alsof jullie nooit tegen elkaar hadden gestaan?
Andy: Natuurlijk speelt het mee en ging ik als favoriet voor mijzelf de ring in. Masato hield er ook rekening mee en de eerste ronde was duidelijk een ronde van respect hebben voor elkaar. Daarna ging het los en ben je vergeten dat je al eerder tegen elkaar hebt geknokt. Dan gaat het alleen nog maar om de winst.
FC108: In hoeverre denk je dat Masato last van druk had omdat het zijn laatste wedstrijd was, en hij deze uiteraard meer dan ooit wilde winnen?
Andy: Sorry, maar dat weet ik echt niet. Ik kan mij voorstellen dat hij er alles voor over had om van mij te winnen en dat dit gegeven extra druk met zich meenam, maar aan de andere kant had hij tegen mij ook niets te verliezen.
FC108: Masato heeft zelf aangegeven graag tegen jou te willen knokken in zijn laatste partij. Denk je dat dat is omdat jij hem al 2 keer in het eindtoernooi had verslagen of denk je dat dat een andere reden heeft?
Andy: Iedereen wil zijn grootste angstgegner verslaan. In het geval van Masato was ik dat.
FC108: Wat verwachtte je van het gameplan van Masato? Dacht je dat hij zijn gebruikelijke stijl zou hanteren of dat hij daar aan had gesleuteld, aangezien zijn stijl al 2 keer niet tegen jou had gewerkt?
Andy: Hij vocht niet anders dan normaal. Zijn gameplan heeft in zoverre gewerkt, dat hij heeft gewonnen. Onze stijlen lijken wel een beetje op elkaar. We gebruiken in ieder geval allebei graag onze handen en combineren graag.
FC108: Je vocht op oud en nieuw. Heb je dat nog wel een beetje lekker kunnen vieren na die wedstrijd? Met andere woorden: had je op 1 januari een kater van de drank of van je verlies?
Andy: We hebben een feestje gebouwd. Wij zaten nog in de Saitama Super Arena toen het 0.00 uur werd. We hebben met z’n allen afgeteld en zijn daarna lekker naar een karaoke-bar geweest, waar wij genoten hebben van het eten en de mooie stemmen (het leken wel valse katten) van mijn teamleden. Mijn vrouw en mijn oudste zoon waren er ook. Het was alleen jammer dat de rest van de familie er niet bij kon zijn. Maar toen het in Nederland twaalf uur was, heb ik het via Skype nog een keertje dunnetjes over gedaan.
FC108: We hoorden dat je al om 15:00 uur ’s middags in de Saitama Super Arena was, maar dat je pas rond 22:00 uur moest vechten. Wat heb je in vredesnaam gedaan om die lange wachttijd te doden? Kijk je dan veel naar de andere wedstrijden of doe je totaal iets anders?
Andy: Om drie uur werden wij voorgesteld aan het publiek. Vanaf 5 uur heb ik lekker geslapen en wat gegeten en gedronken, daarna zijn wij rustig aan gaan tapen, insmeren en aankleden. Op mijn gemakkie heb ik alle MMA-partijen gekeken en mocht uiteindelijk om 22.00 uur aan de bak.
FC108: Fans vinden het altijd leuk om dingen te horen of lezen die zij zelf niet mee krijgen bij het zien van een evenement. Heb je nog leuke anekdotes van ‘behind the scenes’ die je met ons wil delen? Mag over K-1 Dynamite gaan, maar uiteraard zijn ook andere voorbeelden meer dan welkom! Heb je bijvoorbeeld ook bepaalde ‘rituelen’ die je voor elke partij uitvoert?
Andy: Ik heb geen specifieke rituelen die ik voor de wedstrijd uitvoer. Ik moet je eerlijk zeggen dat ik ook geen contact heb gehad met andere vechters, omdat we deze keer redelijk afgezonderd zaten. Het is ook niet mogelijk om als vechter in de zaal even te gaan zitten kijken naar andere partijen, omdat je dan bedolven wordt door de fans. Dit is natuurlijk heel anders dan in Nederland, waar toch meer de mentaliteit heerst van “kijk hem nou”. Wat wel altijd grappig om te zien is, is de spanning die bij een ieder heerst voor een gevecht. Elke vechter en elke trainer of cornerman gaat daar op zijn eigen manier mee om. De één begint slap te lullen, de ander wordt ongeduldig, weer een ander is niet te genieten omdat hij helemaal gefocust alleen maar naar de muur staart.
FC108: In 2009 heb je 3 keer verloren, waarvan 2 keer van Petrosyan. Heb jij over Petrosyan hetzelfde gevoel als Masato over jou had? Dat je graag een derde keer tegen hem wil onder het mom van “3 keer is scheepsrecht”?
Andy: Weet ik niet, omdat ik niet weet wat Masato over mij dacht. Ik weet wel dat Petrosyan en ik elkaar wel weer tegen zullen komen. Mijn carrière is nog lang niet voorbij en ik denk die van Petrosyan ook niet.
Ik vind het wel lastig hoor, hij is samen met Stjepan Veselic de enige vechter die van mij heeft gewonnen, waar ik nog niet van heb gewonnen. In het geval van Veselic krijg ik die kans niet meer, maar geloof mij: in het geval van Petrosyan laat ik het er niet bij zitten…
FC108: 30 januari is Faldir Chahbari je tegenstander op Beast of the East. Faldir is een vechter die bekend staat om zijn lastig aan te pakken stijl. Kun je een tipje van de sluier oplichten over het strijdplan waarmee je Faldir straks tegemoet gaat en hoe je je op hem voorbereidt?
Andy: Faldir is een topvechter die daadwerkelijk een lastig te bevechten stijl heeft. Ik doe mijn best en zal proberen hem te ontregelen in zijn spelletje. Ik train hard. Ik heb gelukkig geen blessures en kan dus aardig fit aan de pot beginnen.
FC108: Op 29 mei sta je tot grote blijdschap van vele Nederlandse fans ook weer op IT’S SHOWTIME in de Amsterdam ArenA. Wat betekent vechten in de ArenA voor jou?
Andy: De ArenA is iets speciaals, het is het grootste evenement van Europa en mijn favoriete club speelt er. De eerste keer in de Arena, tegen Chahid Oulad El Hadj, kreeg ik kippenvel toen ik opkwam. Zo hartstochtelijk, zo hartverwarmend. Ik vocht die pot toen ook echt voor het publiek en dat ben ik tegen Panjunsuk weer van plan.
FC108: Zoals je al zei, zal je tegenstander in de ArenA de Thaise Panjunsuk zijn, iemand die al vaker tegen Nederlandse toppers heeft gevochten, maar er een tijdje uit geweest is om te boksen. Wat is je indruk van hem en hoe zie je hem in verhouding tot andere top-Thai waar je tegen gestaan hebt, zoals Yodseanklai Fairtex en Buakaw Por Pramuk?
Andy: Panjunsuk is een lastige vechter, hij kan boksen en trappen en hij is fysiek erg sterk, mede door zijn lengte. Je kunt hem niet vergelijken met andere Thais, omdat elke Thai zijn eigen specifieke kwaliteiten meebrengt. Panjunsuk heeft in de jaren dat hij hier vecht wel een Europese stijl aangenomen en vecht dus niet meer typisch Thais. Het wordt weer een interessante ervaring voor mij.
FC108: Wat is je sportieve hoogtepunt van 2009?
Andy: De winst op Kyshenko. Ik had liever gezegd het winnen van de K-1 Max of het winnen van Masato, maar dat zit er helaas niet in.
FC108: Inmiddels zitten we in een nieuw jaar. Zie je dit jaar als “nieuwe ronde, nieuwe kansen”? Ga je voor je gevoel beginnen met een schone lei of heb je het gevoel dat je nog iets recht te zetten hebt uit 2009?
Andy: Je wilt altijd winnen, maar 2009 is geweest. 2010 is een nieuw jaar. Zelfs al versla je alle tegenstanders uit 2009 nu wel, dan nog verloor je van ze in 2009 en is dat jaar gewoon verpest. Ik begin op 30 januari weer fris en gretig en ga er dit jaar het beste van maken.
FC108: Wat zijn – zowel sportief als privé - je wensen en dromen voor 2010?
Andy: Privé: Gezondheid, liefde en geluk.
Sportief: winnen wat er te winnen valt.
FC108: Wij van FightClub108.nl wensen jou al het beste voor 2010, met successen op alle vlakken, en we hopen dat je je dromen en wensen waar kan maken.
Is er nog iets dat jij de lezers en je fans graag wil toewensen of meegeven voor het komende jaar?
Andy: Ik wil alle fans, en alle mensen die mij in het verleden gesteund hebben veel geluk, liefde en gezondheid toewensen voor 2010. Daarnaast wil ik alle mensen die met een zware ziekte kampen of die veel tegenstand in het leven hebben ervaren, toewensen dat zij voldoende liefde, vriendschap en vertrouwen krijgen om in 2010 weer gezond te worden en alle hindernissen te overwinnen.
Speciale dank wil ik sturen aan GO FAST, Q-dance, MDY, BOOSTER/TWINS en REAT.
Jullie bedankt voor dit interview en de support.
Was getekend:
Andy Theodorus Egbertus Antoinetta Souwer
FC108: Andy, ontzettend bedankt voor dit interview en ook bedankt voor het prachtige vuurwerk op 31 december tegen Masato! Op de radio was reclame over vuurwerk uit de Diamond-collection, maar FightClub108.nl knalt het liefst met Souwerrrr Powerrrr!
Andy Souwer is zo'n atleet die volledig binnen die laatste categorie valt. Welbespraaktheid, talent, humor, karakter...het zijn allen eigenschappen die Souwer bezit.
Hij is een van de allerbeste vechters ter wereld in -70kg en heeft zich met onder meer 2 K-1 Max-titels en een berg aan overwinningen in de harten van vele kickboksliefhebbers geknokt.
FightClub108 had de eer om met deze wereldtopper interview te doen.
FC108: Hoi Andy, als eerst hartelijk dank dat je tijd wil vrijmaken om een interview aan FightClub108.nl te geven.
Je vocht 31 december jongstleden op het grote K-1 Dynamite-evenement tegen Masato, een absolute held in Japan. Wat voor plek vind je dat Masato inneemt in de mondiale kickbokstop en K-1 Max-geschiedenis?
Andy: Masato heeft natuurlijk bewezen dat hij een topvechter is. Hij heeft gewonnen van Kraus, van Buakaw, van Kyshenko, van Sato en nu dus ook van mij. Hij is zeker voor Japanse begrippen een legende. Hij heeft de K-1 Max gemaakt tot wat die nu is en heeft ervoor gezorgd dat het prijzengeld verdubbeld werd.
Ik moet je eerlijk zeggen dat ik niet weet of hij in de mondiale kickbokstop een toonaangevende rol speelt. Ik weet wel dat hij tot de top behoort in de K-1 Max en volgens mij vechten daar de beste vechters ter wereld.
FC108: In een preview op je partij dat je zei dat K-1 Max meer is dan alleen Masato en dat het soms lijkt alsof de rest alleen maar poppetjes zijn. Je zei ook dat Masato het gezicht van de K-1 Max is. Heb je het gevoel dat jij nu, na het afscheid van Masato, een van degenen bent die gezichtsbepalend zijn voor de K-1 Max?
Andy: Ik doe mijn ding en probeer mijn bijdrage te leveren aan een goede K-1 Max. Als zij mij vragen om een gezichtsbepalende rol te spelen, zeg ik natuurlijk geen nee. Als je kijkt naar de ervaringsjaren, zijn alleen Kraus en Buakaw er al langer bij dan ikzelf. Echter, alleen Buakaw en ik hebben op dit moment de meeste overwinningen in de Max.
FC108: Het was Masato’s afscheidwedstrijd. Betekent het nog iets voor jou dat hij deze partij speciaal tegen jou wilde vechten?
Andy: Het betekent voor mij in ieder geval dat ik gewaardeerd word en dat hij in mij toch die angstgegner zag. Hij moest na de finale van de Max op 26 oktober Petrosyan wel uitnodigen. Petrosyan brak echter zijn hand, waardoor de gedroomde wedstrijd tegen mij voor Masato toch door kon gaan. Voor mij was het ook een bijzondere ervaring. Hij weigerde neer te gaan. Ik wilde graag zijn feestje vergallen ;).
FC108: Op internet was veel te lezen dat je deze partij niet op punten zou kunnen winnen vanwege de jury in Japan, die nog wel eens wat dubieuze beslissingen neemt. Hoe stond jij hier zelf tegenover en is dit nog van invloed geweest op je voorbereiding (zoals meer richten op krachtige technieken dan snelle combinaties)?
Andy: Natuurlijk is het zo dat Masato de lieveling is van iedereen, maar dat weet je en dat is ook terecht. Hij heeft Japan weer aanzien gegeven op vechtsportgebied. Ik wist van tevoren dat het een zware pot zou worden. Ik ben niet bezig geweest met vragen over de jury en de scheidsrechter. This is Japan man! Je weet dat je alles uit de kast moet halen en dat heb ik gedaan. Het was jammer genoeg niet genoeg deze keer.
FC108: Masato gaf onlangs in een interview aan dat hij de partij zou openen met een linkerhoek en dat hij de partij daarmee ook zou beëindigen. Hij opende echter met een rechtse lowkick, dus nu kan dat natuurlijk gezegd zijn om jou op het verkeerde been te zetten, maar waren dat voor jou toch tekenen om die linkerhoek extra in de gaten te houden?
Andy: Ik heb helemaal niet naar Masato geluisterd. Als je moet gaan luisteren naar de verhalen van je tegenstander voor de wedstrijd durf je volgens mij de ring niet meer in.
De één voorspelt dat hij zijn tegenstander KO slaat in de eerste ronde, de ander zegt dat hij opent met een linker hoek. Ik kan mij daar niet zo druk om maken. Uiteindelijk gaat het erom wie het laatste woord heeft; deze keer had Masato het laatste woord, maar het ging niet van harte, vanwege de pijn in zijn kop. : )
FC108: Sensei André Mannaart en jij hadden ongetwijfeld weer een mooi gameplan uitgedacht, heb je je daar aan kunnen houden of werd je door het wedstrijdverloop gedwongen toch naar een andere strategie over te schakelen?
Andy: We hadden een goede strategie. Ik begon iets te laat, omdat ik wilde testen wat de werkelijke kracht van Masato was. Hij was minder sterk dan ik had verwacht. Zoals afgesproken ging ik er vanaf de tweede ronde overheen, maar hij brak niet, terwijl dat wel de verwachting was.
FC108: Maak je uberhaupt wel eens meer dan 1 strijdplan, zodat je een alternatief hebt voor wanneer het oorspronkelijke plan niet lukt? Of los je dat op dat moment zelf op vanuit je inzicht en vechtintelligentie?
Andy: Ik heb een goed team dat alles weet van mijn tegenstander. We kunnen dus een plan maken geheel gericht op mijn tegenstander, maar tijdens de wedstrijd wil ik graag in kunnen spelen op het vechtgedrag van mijn tegenstander. Het grappige is namelijk dat mijn tegenstander ook een strijdplan heeft. Door te anticiperen kan ik vaak een wedstrijd naar mij toetrekken. Ik ben daarin slimmer geworden. Vroeger knokte ik gewoon en zag ik wel wat er gebeurde. Tegenwoordig kan ik aan de hand van het wedstrijdverloop mijn stijl aanpassen.
FC108: Helaas heb je de partij op punten verloren. Heb je daar vrede mee omdat het nog steeds 2-1 voor jou staat of heb je hier toch een ander gevoel over?
Andy: Ik haat verliezen, ook nu kostte het mij de nodige moeite om mijn tranen in bedwang te houden. Maar een uur na de wedstrijd had ik er vrede mee; Masato kreeg het afscheid dat hij verdiende en ik heb kunnen laten zien dat ik wel één van de ouderen ben, maar nog steeds tot de top behoor.
FC108: In vele ogen is het de down die jou in de puntentelling genekt heeft, maar die 8 tellen waren niet geheel onomstreden. Was het in jouw ogen terecht dat de scheids je 8 tellen gaf?
Andy: Ik wilde net een lowkick maken en hij geeft mij een rechtse, waardoor ik uit balans raak. Ik stond direct op, maar in Japan is dat een down. De scheids kan hem geven, hij kan hem ook niet geven. Aan het verdere verloop van die 4de ronde kon je zien dat de down geen nadelig effect op mij had; eerder op Masato, maar ja, you win some and you lose some.
FC108: Je bent bij TMF in de studio en aan de telefoon geweest; wisten zij ook van je partij tegen Masato en kunnen we je binnenkort weer bij TMF in de studio verwachten?
Andy: Ik ben één keer bij TMF geweest i.v.m. mijn straatgevecht. Ik denk niet dat zij van mijn partij op de hoogte waren. Ik heb nog geen uitnodiging gehad, dus ik weet het niet. Ik zal het even aan mijn management vragen en jullie hierover informeren.
FC108: Je had voor deze partij al 2 keer gewonnen van Masato, 1 keer op punten en 1 keer op TKO. Voelde je dat het psychologische voordeel aan jouw kant lag of dacht je daar niet aan en ging je ‘blanco’ de ring in, alsof jullie nooit tegen elkaar hadden gestaan?
Andy: Natuurlijk speelt het mee en ging ik als favoriet voor mijzelf de ring in. Masato hield er ook rekening mee en de eerste ronde was duidelijk een ronde van respect hebben voor elkaar. Daarna ging het los en ben je vergeten dat je al eerder tegen elkaar hebt geknokt. Dan gaat het alleen nog maar om de winst.
FC108: In hoeverre denk je dat Masato last van druk had omdat het zijn laatste wedstrijd was, en hij deze uiteraard meer dan ooit wilde winnen?
Andy: Sorry, maar dat weet ik echt niet. Ik kan mij voorstellen dat hij er alles voor over had om van mij te winnen en dat dit gegeven extra druk met zich meenam, maar aan de andere kant had hij tegen mij ook niets te verliezen.
FC108: Masato heeft zelf aangegeven graag tegen jou te willen knokken in zijn laatste partij. Denk je dat dat is omdat jij hem al 2 keer in het eindtoernooi had verslagen of denk je dat dat een andere reden heeft?
Andy: Iedereen wil zijn grootste angstgegner verslaan. In het geval van Masato was ik dat.
FC108: Wat verwachtte je van het gameplan van Masato? Dacht je dat hij zijn gebruikelijke stijl zou hanteren of dat hij daar aan had gesleuteld, aangezien zijn stijl al 2 keer niet tegen jou had gewerkt?
Andy: Hij vocht niet anders dan normaal. Zijn gameplan heeft in zoverre gewerkt, dat hij heeft gewonnen. Onze stijlen lijken wel een beetje op elkaar. We gebruiken in ieder geval allebei graag onze handen en combineren graag.
FC108: Je vocht op oud en nieuw. Heb je dat nog wel een beetje lekker kunnen vieren na die wedstrijd? Met andere woorden: had je op 1 januari een kater van de drank of van je verlies?
Andy: We hebben een feestje gebouwd. Wij zaten nog in de Saitama Super Arena toen het 0.00 uur werd. We hebben met z’n allen afgeteld en zijn daarna lekker naar een karaoke-bar geweest, waar wij genoten hebben van het eten en de mooie stemmen (het leken wel valse katten) van mijn teamleden. Mijn vrouw en mijn oudste zoon waren er ook. Het was alleen jammer dat de rest van de familie er niet bij kon zijn. Maar toen het in Nederland twaalf uur was, heb ik het via Skype nog een keertje dunnetjes over gedaan.
FC108: We hoorden dat je al om 15:00 uur ’s middags in de Saitama Super Arena was, maar dat je pas rond 22:00 uur moest vechten. Wat heb je in vredesnaam gedaan om die lange wachttijd te doden? Kijk je dan veel naar de andere wedstrijden of doe je totaal iets anders?
Andy: Om drie uur werden wij voorgesteld aan het publiek. Vanaf 5 uur heb ik lekker geslapen en wat gegeten en gedronken, daarna zijn wij rustig aan gaan tapen, insmeren en aankleden. Op mijn gemakkie heb ik alle MMA-partijen gekeken en mocht uiteindelijk om 22.00 uur aan de bak.
FC108: Fans vinden het altijd leuk om dingen te horen of lezen die zij zelf niet mee krijgen bij het zien van een evenement. Heb je nog leuke anekdotes van ‘behind the scenes’ die je met ons wil delen? Mag over K-1 Dynamite gaan, maar uiteraard zijn ook andere voorbeelden meer dan welkom! Heb je bijvoorbeeld ook bepaalde ‘rituelen’ die je voor elke partij uitvoert?
Andy: Ik heb geen specifieke rituelen die ik voor de wedstrijd uitvoer. Ik moet je eerlijk zeggen dat ik ook geen contact heb gehad met andere vechters, omdat we deze keer redelijk afgezonderd zaten. Het is ook niet mogelijk om als vechter in de zaal even te gaan zitten kijken naar andere partijen, omdat je dan bedolven wordt door de fans. Dit is natuurlijk heel anders dan in Nederland, waar toch meer de mentaliteit heerst van “kijk hem nou”. Wat wel altijd grappig om te zien is, is de spanning die bij een ieder heerst voor een gevecht. Elke vechter en elke trainer of cornerman gaat daar op zijn eigen manier mee om. De één begint slap te lullen, de ander wordt ongeduldig, weer een ander is niet te genieten omdat hij helemaal gefocust alleen maar naar de muur staart.
FC108: In 2009 heb je 3 keer verloren, waarvan 2 keer van Petrosyan. Heb jij over Petrosyan hetzelfde gevoel als Masato over jou had? Dat je graag een derde keer tegen hem wil onder het mom van “3 keer is scheepsrecht”?
Andy: Weet ik niet, omdat ik niet weet wat Masato over mij dacht. Ik weet wel dat Petrosyan en ik elkaar wel weer tegen zullen komen. Mijn carrière is nog lang niet voorbij en ik denk die van Petrosyan ook niet.
Ik vind het wel lastig hoor, hij is samen met Stjepan Veselic de enige vechter die van mij heeft gewonnen, waar ik nog niet van heb gewonnen. In het geval van Veselic krijg ik die kans niet meer, maar geloof mij: in het geval van Petrosyan laat ik het er niet bij zitten…
FC108: 30 januari is Faldir Chahbari je tegenstander op Beast of the East. Faldir is een vechter die bekend staat om zijn lastig aan te pakken stijl. Kun je een tipje van de sluier oplichten over het strijdplan waarmee je Faldir straks tegemoet gaat en hoe je je op hem voorbereidt?
Andy: Faldir is een topvechter die daadwerkelijk een lastig te bevechten stijl heeft. Ik doe mijn best en zal proberen hem te ontregelen in zijn spelletje. Ik train hard. Ik heb gelukkig geen blessures en kan dus aardig fit aan de pot beginnen.
FC108: Op 29 mei sta je tot grote blijdschap van vele Nederlandse fans ook weer op IT’S SHOWTIME in de Amsterdam ArenA. Wat betekent vechten in de ArenA voor jou?
Andy: De ArenA is iets speciaals, het is het grootste evenement van Europa en mijn favoriete club speelt er. De eerste keer in de Arena, tegen Chahid Oulad El Hadj, kreeg ik kippenvel toen ik opkwam. Zo hartstochtelijk, zo hartverwarmend. Ik vocht die pot toen ook echt voor het publiek en dat ben ik tegen Panjunsuk weer van plan.
FC108: Zoals je al zei, zal je tegenstander in de ArenA de Thaise Panjunsuk zijn, iemand die al vaker tegen Nederlandse toppers heeft gevochten, maar er een tijdje uit geweest is om te boksen. Wat is je indruk van hem en hoe zie je hem in verhouding tot andere top-Thai waar je tegen gestaan hebt, zoals Yodseanklai Fairtex en Buakaw Por Pramuk?
Andy: Panjunsuk is een lastige vechter, hij kan boksen en trappen en hij is fysiek erg sterk, mede door zijn lengte. Je kunt hem niet vergelijken met andere Thais, omdat elke Thai zijn eigen specifieke kwaliteiten meebrengt. Panjunsuk heeft in de jaren dat hij hier vecht wel een Europese stijl aangenomen en vecht dus niet meer typisch Thais. Het wordt weer een interessante ervaring voor mij.
FC108: Wat is je sportieve hoogtepunt van 2009?
Andy: De winst op Kyshenko. Ik had liever gezegd het winnen van de K-1 Max of het winnen van Masato, maar dat zit er helaas niet in.
FC108: Inmiddels zitten we in een nieuw jaar. Zie je dit jaar als “nieuwe ronde, nieuwe kansen”? Ga je voor je gevoel beginnen met een schone lei of heb je het gevoel dat je nog iets recht te zetten hebt uit 2009?
Andy: Je wilt altijd winnen, maar 2009 is geweest. 2010 is een nieuw jaar. Zelfs al versla je alle tegenstanders uit 2009 nu wel, dan nog verloor je van ze in 2009 en is dat jaar gewoon verpest. Ik begin op 30 januari weer fris en gretig en ga er dit jaar het beste van maken.
FC108: Wat zijn – zowel sportief als privé - je wensen en dromen voor 2010?
Andy: Privé: Gezondheid, liefde en geluk.
Sportief: winnen wat er te winnen valt.
FC108: Wij van FightClub108.nl wensen jou al het beste voor 2010, met successen op alle vlakken, en we hopen dat je je dromen en wensen waar kan maken.
Is er nog iets dat jij de lezers en je fans graag wil toewensen of meegeven voor het komende jaar?
Andy: Ik wil alle fans, en alle mensen die mij in het verleden gesteund hebben veel geluk, liefde en gezondheid toewensen voor 2010. Daarnaast wil ik alle mensen die met een zware ziekte kampen of die veel tegenstand in het leven hebben ervaren, toewensen dat zij voldoende liefde, vriendschap en vertrouwen krijgen om in 2010 weer gezond te worden en alle hindernissen te overwinnen.
Speciale dank wil ik sturen aan GO FAST, Q-dance, MDY, BOOSTER/TWINS en REAT.
Jullie bedankt voor dit interview en de support.
Was getekend:
Andy Theodorus Egbertus Antoinetta Souwer
FC108: Andy, ontzettend bedankt voor dit interview en ook bedankt voor het prachtige vuurwerk op 31 december tegen Masato! Op de radio was reclame over vuurwerk uit de Diamond-collection, maar FightClub108.nl knalt het liefst met Souwerrrr Powerrrr!