O11
24th December 2009, 02:57
Wie zegt dat streaming video alleen voor porno is? Wie zegt dat er geen cultuur te vinden is, maar alleen memes en virals? Zelfs uit de enorm grote beerput die Youtube heet komt soms een juweeltje van een klassieker naar boven. En die wil ik met jullie delen.
http://www.leftfieldcinema.com/files/filmupload/withnaildvd.jpg
Londen, 1969, Withnail en Marwood (“I”) zijn twee werkloze acteurs. In hun rottende apartementje in Camden zitten de twee jongemannen, als ze geen hopeloze audities hebben, tegen elkaar aan te kankeren over hun falen en hun management. In een sfeer van afbrokkelende Britse burgerlijkheid is het vooral Withnail die een leidende rol op zich neemt. Geweldige gefrustreerde Shakespeariaanse uitbarstingen, compleet met overslaande stem en grootse handgebaren waarbij hij zijn loodzware woorden uitkotst over de onrechtvaardige wereld worden afgewisseld met Marwood’s irrationele angstaanvallen.
http://www.youtube.com/watch?v=P8D5lAEx2lA&feature=related
Na een aantal briljante scènes die dienen om de kutheid van hun bestaan te illustreren, onder andere een waarbij Withnail zich van top tot teen insmeert met spierzalf en aanstekervloeistof drinkt om de kou te verdrijven en een scène waarbij de moeilijkheden van een paar maanden aan afwas in je wasbak naar boven komen (dit alles met de nodige dramatiek) besluiten ze er een weekje tussenuit te gaan, ‘to rejuvenate’.
Withnail’s dikke, flamboyante oom Monty, met een fascinatie voor wortelgewassen, oftewel in de woorden van Marwood: ‘clearly a raving homosexual’ leent hen na wat vleierij zijn cottage voor een week.
Begeleidt door de hoopgevende klanken van Hendrix’ All Along the Watchtower beginnen ze in hun afgeragde Jaguar Mark 1 de reis naar het Britse countryside. En even lijkt er een mooie tijd aan te breken. Maar nog voor het einde van het nummer komen ze ‘s avonds in een hoosbui terecht en als dan ook nog blijkt dat ze niet zo goed kunnen omgaan met het simpele plattelandsleven en zijn bewoners als ze hadden gedacht is de wanhoop terug.
Marwood, de verteller, heeft in de voice-over op bepaalde sleutelpunten in de film een paar mooie, korte monologen of observaties die doen denken aan de donkere monologen uit Fightclub.
Marwood: Speed is like a dozen transatlantic flights without ever getting off the plane. Time change. You lose, you gain. Makes no difference so long as you keep taking the pills. But sooner or later you've got to get out because it's crashing, and then all at once the frozen hours melt out through the nervous system and seep out the pores.
Anders dan dit doet hij zijn titel als verteller weinig eer aan. Ondanks dat hij het belangrijkste personage is naast Withnail wordt in de film niet echt duidelijk gemaakt waarom Marwood de verteller is, waarom we juist zijn gedachten horen.
{SPOILER}
Misschien heeft dit te maken met het originele, maar geschrapte einde van de film waarin Withnail zichzelf met een jachtgeweer door het hoofd schiet. Met dit einde zou het beter te verklaren zijn waarom alleen Marwood’s gedachten worden gecommuniceerd.
{EINDE SPOILER}
Na een paar dagen ploeteren in en rond de cottage halen ze zich de woede van Jake, de opvliegerige plaatselijke stroper op de hals wanneer ze hem aanspreken in het dorpscafé.
Door dit akkefietje is Withnail doodsbang dat de stroper ze ’s nachts komt opzoeken. Want de ramen van de cottage zijn ‘the kind of windows faces look in at’. Als dan op een nacht Uncle Monty zich een weg het huisje in verschaft denken ze dan ook dat het Jake is die ze komt vermoorden. Maar Monty komt voor iets anders... voor het sappige jonge lijf van Marwood.
http://www.youtube.com/watch?v=6m6LhZJdCQY
Een hele reeks goed geacteerde scènes volgt waarin de jongens een paar dagen doorbrengen met Monty en waarin deze zich opdringt aan Marwood omdat Withnail hem heeft wijsgemaakt dat Marwood ook homosexueel is.
Marwood weet uiteindelijk ternauwernood een ‘buggering’ af te wenden en krijgt een telegram dat hij op auditie moet in Londen. De hele volgende nacht rijdt Marwood richting Londen met de zwaar doorzuipende Withnail naast zich. De volgende ochtend wordt Marwood wakker op de achterbank en beseft dat de auto voortraast over de snelweg. Dit leidt tot een van de meest briljante scènes uit de film. Wederom is het muziek van Hendrix die het visuele gebeuren begeleidt. Ditmaal Voodoo Child.
http://www.youtube.com/watch?v=K-GGEJRz6So
Uiteraard loopt dit niet goed af en wordt Withnail gearresteerd voor rijden onder invloed.
Er wordt sowiezo veel gezopen in deze film. Withnail drinkt (on-screen) in z'n eentje:
9 1/2 glazen rode wijn
1 pint cider,
1 shot aansteker vloeistof,
2 1/2 shots gin,
6 glazen sherry,
13 whiskeys
1/2 pint ale
Als ze na deze afdwaling eindelijk thuis komen treffen ze drugsdealer Danny aan die zijn intrek in hun huis heeft genomen. Danny is wederom een briljant vaag personage met veel te vertellen, goed voor vele interessante quotes.
De film eindigt kort hier na met een alleenspraak (uit Hamlet) van Withnail nadat Marwood een hoofdrol in een toneelstuk krijgt aangeboden en hij Withnail alleen achterlaat in de regen in het park. Withnail blijft achter in dat leven, terwijl Marwood ontsnapt. Withnail blijft achter, en hij had al geen hoop
http://www.youtube.com/watch?v=PObknmaH9po&feature=related
Dit is een fucking briljante zwarte comedy. En deze comedy is ZWART. De actie vindt plaats midden in hun falen. Het falen is gaande terwijl je kijkt, de dromen zijn allang verbleekt en het cynisme is in alle poriën gedrongen. De sfeer is zo deprimerend dat de meesterlijke dialogen werkelijk een verademing zijn, een kleine ontsnapping uit het vruchteloze aanmodderen. Het was allemaal een stuk draaglijker geweest als er iemand was 'gesnapt', als het tot een uitbarsting was gekomen. Maar de frustraties blijven frustraties en vinden alleen uiting in cynisme.
Een fucking aanrader waaromtrent zeer terecht een kleine cultus is ontstaan. Héél grappig, en héél donker. Gewoon te vinden op Youtube.
http://www.leftfieldcinema.com/files/filmupload/withnaildvd.jpg
Londen, 1969, Withnail en Marwood (“I”) zijn twee werkloze acteurs. In hun rottende apartementje in Camden zitten de twee jongemannen, als ze geen hopeloze audities hebben, tegen elkaar aan te kankeren over hun falen en hun management. In een sfeer van afbrokkelende Britse burgerlijkheid is het vooral Withnail die een leidende rol op zich neemt. Geweldige gefrustreerde Shakespeariaanse uitbarstingen, compleet met overslaande stem en grootse handgebaren waarbij hij zijn loodzware woorden uitkotst over de onrechtvaardige wereld worden afgewisseld met Marwood’s irrationele angstaanvallen.
http://www.youtube.com/watch?v=P8D5lAEx2lA&feature=related
Na een aantal briljante scènes die dienen om de kutheid van hun bestaan te illustreren, onder andere een waarbij Withnail zich van top tot teen insmeert met spierzalf en aanstekervloeistof drinkt om de kou te verdrijven en een scène waarbij de moeilijkheden van een paar maanden aan afwas in je wasbak naar boven komen (dit alles met de nodige dramatiek) besluiten ze er een weekje tussenuit te gaan, ‘to rejuvenate’.
Withnail’s dikke, flamboyante oom Monty, met een fascinatie voor wortelgewassen, oftewel in de woorden van Marwood: ‘clearly a raving homosexual’ leent hen na wat vleierij zijn cottage voor een week.
Begeleidt door de hoopgevende klanken van Hendrix’ All Along the Watchtower beginnen ze in hun afgeragde Jaguar Mark 1 de reis naar het Britse countryside. En even lijkt er een mooie tijd aan te breken. Maar nog voor het einde van het nummer komen ze ‘s avonds in een hoosbui terecht en als dan ook nog blijkt dat ze niet zo goed kunnen omgaan met het simpele plattelandsleven en zijn bewoners als ze hadden gedacht is de wanhoop terug.
Marwood, de verteller, heeft in de voice-over op bepaalde sleutelpunten in de film een paar mooie, korte monologen of observaties die doen denken aan de donkere monologen uit Fightclub.
Marwood: Speed is like a dozen transatlantic flights without ever getting off the plane. Time change. You lose, you gain. Makes no difference so long as you keep taking the pills. But sooner or later you've got to get out because it's crashing, and then all at once the frozen hours melt out through the nervous system and seep out the pores.
Anders dan dit doet hij zijn titel als verteller weinig eer aan. Ondanks dat hij het belangrijkste personage is naast Withnail wordt in de film niet echt duidelijk gemaakt waarom Marwood de verteller is, waarom we juist zijn gedachten horen.
{SPOILER}
Misschien heeft dit te maken met het originele, maar geschrapte einde van de film waarin Withnail zichzelf met een jachtgeweer door het hoofd schiet. Met dit einde zou het beter te verklaren zijn waarom alleen Marwood’s gedachten worden gecommuniceerd.
{EINDE SPOILER}
Na een paar dagen ploeteren in en rond de cottage halen ze zich de woede van Jake, de opvliegerige plaatselijke stroper op de hals wanneer ze hem aanspreken in het dorpscafé.
Door dit akkefietje is Withnail doodsbang dat de stroper ze ’s nachts komt opzoeken. Want de ramen van de cottage zijn ‘the kind of windows faces look in at’. Als dan op een nacht Uncle Monty zich een weg het huisje in verschaft denken ze dan ook dat het Jake is die ze komt vermoorden. Maar Monty komt voor iets anders... voor het sappige jonge lijf van Marwood.
http://www.youtube.com/watch?v=6m6LhZJdCQY
Een hele reeks goed geacteerde scènes volgt waarin de jongens een paar dagen doorbrengen met Monty en waarin deze zich opdringt aan Marwood omdat Withnail hem heeft wijsgemaakt dat Marwood ook homosexueel is.
Marwood weet uiteindelijk ternauwernood een ‘buggering’ af te wenden en krijgt een telegram dat hij op auditie moet in Londen. De hele volgende nacht rijdt Marwood richting Londen met de zwaar doorzuipende Withnail naast zich. De volgende ochtend wordt Marwood wakker op de achterbank en beseft dat de auto voortraast over de snelweg. Dit leidt tot een van de meest briljante scènes uit de film. Wederom is het muziek van Hendrix die het visuele gebeuren begeleidt. Ditmaal Voodoo Child.
http://www.youtube.com/watch?v=K-GGEJRz6So
Uiteraard loopt dit niet goed af en wordt Withnail gearresteerd voor rijden onder invloed.
Er wordt sowiezo veel gezopen in deze film. Withnail drinkt (on-screen) in z'n eentje:
9 1/2 glazen rode wijn
1 pint cider,
1 shot aansteker vloeistof,
2 1/2 shots gin,
6 glazen sherry,
13 whiskeys
1/2 pint ale
Als ze na deze afdwaling eindelijk thuis komen treffen ze drugsdealer Danny aan die zijn intrek in hun huis heeft genomen. Danny is wederom een briljant vaag personage met veel te vertellen, goed voor vele interessante quotes.
De film eindigt kort hier na met een alleenspraak (uit Hamlet) van Withnail nadat Marwood een hoofdrol in een toneelstuk krijgt aangeboden en hij Withnail alleen achterlaat in de regen in het park. Withnail blijft achter in dat leven, terwijl Marwood ontsnapt. Withnail blijft achter, en hij had al geen hoop
http://www.youtube.com/watch?v=PObknmaH9po&feature=related
Dit is een fucking briljante zwarte comedy. En deze comedy is ZWART. De actie vindt plaats midden in hun falen. Het falen is gaande terwijl je kijkt, de dromen zijn allang verbleekt en het cynisme is in alle poriën gedrongen. De sfeer is zo deprimerend dat de meesterlijke dialogen werkelijk een verademing zijn, een kleine ontsnapping uit het vruchteloze aanmodderen. Het was allemaal een stuk draaglijker geweest als er iemand was 'gesnapt', als het tot een uitbarsting was gekomen. Maar de frustraties blijven frustraties en vinden alleen uiting in cynisme.
Een fucking aanrader waaromtrent zeer terecht een kleine cultus is ontstaan. Héél grappig, en héél donker. Gewoon te vinden op Youtube.